“Eksik Hacet Dileme” Alper Murat Kirpik’in ücretsiz olarak okuyucuya sunduğu senaryosudur. Filmleştirme aşaması için alpermuratkirpik@gmail.com adresine başvurabilirsiniz.

Konu: Senaryo beta aşamasındadır.

Madde 8 – (Değişik: 7/6/1995 – 4110/4 md.) Bir eserin sahibi, onu meydana getirendir. Aralarındaki özel sözleşmeden veya işin mahiyetinden aksi anlaşılmadıkça, memur, hizmetli ve işçilerin işlerini görürken meydana getirdikleri eserlerin mali hak sahipleri bunları çalıştıran veya tayin edenlerdir. Tüzel kişilerin uzuvları hakkında da bu kural uygulanır. Bir işlenmenin sahibi, asıl eser sahibinin hakları mahfuz kalmak şartıyla, onu işleyendir. Bir eserin yapımcısı veya yayımlayıcısı, ancak eserin sahibi ile yapacağı sözleşmeye göre mali hakları kullanabilir. Sinematografik eserlerde; yönetmen özgün müzik bestecisi ve senaryo yazarı, eserin birlikte sahibidirler. Eserin birlikte sahipleri, mali hakları, yapacakları bir sözleşmeyle ve uygun bir bedel karşılığında yapımcıya devredebilirler. Sinematografik eserin birlikte sahipleri mali haklarını devrettikten sonra, aksine ya da özel bir hüküm bulunmadığı taktirde yapımcı tarafından eserin çoğaltımına, dağıtımına, kamuya arzına, kablolu iletimine, televizyon ya da başka araçlarla yayımına, alt yazı yazılmasına ya da dublajına itiraz edemezler.

Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu

---

“Eksik Hacet Dileme”
Yazar: Alper Murat Kirpik

SAHNE 1- İÇ/GÜN- EV

Kurtuluş ağzındaki sigarayı yakmak için kibriti yakar. Üzerinde siyah kolsuz bir tişört vardır. Sigara dumanıyla kibriti söndürür ve yere atar. O sırada nenesi bağırır.

LEYLA: Kurtuluş, bir daha onu yere atarsan, gece yatağını yakarım. Bu kafayı yemiş bak yaşlı derler hapsede atmazlar beni. Delirtme beni yavrum, abuk sabuk konuşuyorum artık senin yüzünden ya.

KURTULUŞ: Ne abuk subuğu gayet yerinde konuşan bir hanfendisin leylacağım.

LEYLA: Höşt.

KURTULUŞ: Neneciğim.

LEYLA: İş buldun mu? Bak Aslı senin için çırpınıyor, ben durduruyorum kızı, iş bulsun sonra kızım diyorum.

KURTULUŞ:  İş var da biz istemiyoruz sanki, açma bu konuyu da, açma.

LEYLA: Sana mı iş yok? Ahmet abin taksicilik buldu sana.

KURTULUŞ: Gece işi, nasıl yapayım ben?

LEYLA: Aslı’nın abisinin kahvesinde çalış, rica ederiz.

KURTULUŞ: Günlük çocuk gibi 50 liraya mı çalışayım, sigarama yetmez.

LEYLA: Bok iç. Dedenin emeklisi olmasa eve beş kuruş girdiği yok. Çabala biraz nolur yani.

KURTULUŞ: İş buldum aslında da sana söylemek istemiyorum.

LEYLA: Sen buldun. Peh! Git başkasıyla eğlen. Ne buldun? Kevaşelik mi yapacaksın?

KURTULUŞ: Heh üstüne bastın. (Pis pis güler)

LEYLA: Gavurun dölü! (Değneği ile bir tane koluna vurur ve oradan kalkar.) Babası kılıklı, avare avare gez anca. Son gülen iyi güler gez. Pis Kevaşe.