Süre hedefi: 70–90 dakika

---

SAHNE DÜZENİ – GENEL

Sahne boş.
Arka fonda belirsiz, yönsüz bir ışık.
Ortada yerde kapalı bir defter.
Yanında katlı bir beyaz bez.
Bir köşede küçük bir taş ve ekmek parçası.

Oyuncular (4–6 kişi) sahnede her zaman var;
ama bazen görünür, bazen var ama yok gibidirler.

Sessizlik, müzikten önce gelir.

---

SAHNE 1 — NİYET (≈ 6 dk)

Oyuncular sahneye dağılmıştır.
Herkes farklı yöne bakar.
Kimse merkeze bakmaz.

Bir oyuncu (A), deftere yaklaşır ama açmaz.
Elini kapağın üzerinde tutar.
Geri çeker.

Uzun bir sessizlik.

B (fısıltıyla):
“Bir şey yapıldı… ama kime ait?”

Sessizlik.

C:
“Yapıldıysa, tamamlanmış mıdır?”

A, deftere tekrar yaklaşır.
Bu kez dokunmaz.

Işık hafifçe kararır.

---

SAHNE 2 — VERME (≈ 7 dk)

Oyuncular bedenleriyle bir alışveriş kurar.
Ama ortada nesne yoktur.

Bir el uzanır.
Diğeri almak üzereyken durur.
Geri çekilir.

D:
“Alınmadı.”

A:
“Verildi.”

Sessizlik.

B, yere ekmek parçasını bırakır.
Kimse almaz.

Zaman uzar.

Bir oyuncu ekmeği ayağıyla çok hafif iter;
merkeze değil, kenara.

---

SAHNE 3 — GÖRÜLME (≈ 6 dk)

Işık aniden biraz artar.

Oyuncular aynı anda merkeze bakar.

C:
“Birisi baktı.”

B:
“O bakış her şeyi değiştirdi.”

A, ekmeğe yaklaşır ama beyaz bezle örter.

Işık tekrar yumuşar.

D:
“Artık aynı mı?”

Sessizlik uzar.

---

SAHNE 4 — GİZLEME (≈ 8 dk)

Bu sahne tamamen bedensel.

Oyuncular sırayla beyaz bezi alır:
– birinin omzuna koyar
– birinin yüzünü örter
– sonra kendi gözlerini bağlar

Defter açılır.
Ama sayfalar boştur.

A, boş sayfaya bakar.
Yazacak gibi yapar.
Yazmaz.

Defteri kapatır.

---

SAHNE 5 — HATIRLAMA (≈ 6 dk)

B:
“Hatırlıyorum.”

C:
“Neyi?”

B:
“Unuttuğumu.”

Sessizlik.

D, yere taşı koyar.
Taş ağırmış gibi davranır.

A:
“Bu kadar mıydı?”

Kimse cevap vermez.

---

SAHNE 6 — UNUTMA (≈ 7 dk)

Oyuncular aynı cümleyi farklı niyetlerle söyler:

Hepsi sırayla:
“Ben yapmadım.”

Bir tanesi gülerek.
Bir tanesi utanarak.
Bir tanesi savunarak.
Bir tanesi gerçekten bilmeyerek.

Sonuncu kişi sessiz kalır.
Hiç söylemez.

Işık onun üzerinde kalır.

---

SAHNE 7 — YAZILMAYAN (≈ 8 dk)

Defter tekrar açılır.

Bu kez B, boş sayfayı seyirciye gösterir.

B:
“Burada yok.”

C:
“Burada olmaması, olmadığı anlamına mı gelir?”

A, defteri kapatır ve göğsüne bastırır.

Sessizlik.

Bir kalp atışı ritmi (çok hafif, belirsiz).

---

SAHNE 8 — SESSİZ İYİLİK (≈ 7 dk)

Tamamen sözsüz.

Oyuncular küçük, önemsiz gibi görünen eylemler yapar:
– sandalyeyi düzeltmek
– yere düşeni kaldırıp geri bırakmak
– birinin önünü açmak

Kimse teşekkür etmez.
Kimse bakmaz.

Bu sahne uzun tutulur.

---

SAHNE 9 — TARTI (≈ 8 dk)

Taş, oyuncular arasında el değiştirir.
Her geçen elde daha ağırmış gibi oynanır.

D:
“Bu kadar mı?”

C:
“Belki fazla.”

Taş yere bırakılır.
Herkes rahatlar.

Ama ışık ağırlaşır.

---

SAHNE 10 — EKSİK GİBİ (≈ 6 dk)

Oyuncular sırayla merkeze gelir:

A:
“Bir şey eksik.”

B:
“Adı yok.”

C:
“Görülmedi.”

D:
“Hatırlanmadı.”

Son oyuncu (E), konuşmaz.
Sadece başını öne eğer.

---

SAHNE 11 — TAM (≈ 7 dk)

Beyaz bez yavaşça açılır.
Altında hiçbir şey yoktur.

Ama oyuncular orada bir şey varmış gibi davranır.

Birlikte geri çekilirler.

Defter sahnenin ortasında kalır.
Kapalıdır.

Işık yavaşça söner.

---

SAHNE 12 — ADI YAZILMAYANLAR (≈ 6 dk)

Tam sessizlik.

Oyuncular seyirciye dönük değildir.
Herkes farklı yöne bakar.

Son hareket:
A, defteri açmadan yerden alır
ve sahne dışına çıkarır.

Defter görünmez olur.

Işık tamamen söner.

---

SON

Cevap yok.
Rahatlama yok.
Seyirci şu soruyla baş başa kalır:

“Gerçekten yazılmayan bir şey var mı?”