Süre: 75–90 dakika (ritme göre uzayıp kısalabilir)

Oyuncu: 4–6 (dönüşümlü roller) Mekân: Boş / siyah kutu sahne

Nesneler: 1 taş (esas), 1 bez (emanetin örtüsü), 1 anahtar (eşik – isteğe bağlı)

Bu metin tamamlanmış ama kapalı değildir. Replikler değiştirilebilir, sessizlikler uzatılabilir. Dramaturji metinde yazılıdır; yönetmen defteri bu metnin içindedir.

---

GENEL DRAMATURJİ & YÖNETMEN NOTU

• Oyun neden-sonuç anlatmaz, hâl üretir.
• Her sahne bir manevi duraktır.
• Oyuncu karakter değil, emanetin hâlidir.
• Roller sabitlenmez; Kul / Nefs / Şahit / Hatırlatan / Ses sürekli el değiştirir.
• Secde hiçbir sahnede tamamlanmaz. Her zaman eşikte kalır.
• Kıble sezdirilir ama işaret edilmez.

Tempo Haritası:

• İlk 3 sahne: Yavaş – ağırlık
• 4–7 sahneler: Dağılma – hızlanma – rahatlama
• 8–10 sahneler: Yoğunlaşma – içe dönüş
• Final: Zaman askıya alınır

---

SAHNE 1 — YÜK (8–10 dk)

Işık: Neredeyse karanlık.

Beden: Oyuncular sahneye dağınık girer. Her biri yerde görünmeyen bir ağırlığı yoklar.

Aksiyon:

• O1 yerdeki taşı fark eder.
• Taşı alır. Tartmaz. Taşır.

Sessizlik: 30 sn.

Sesler (fısıltı, tek tek):

• “Bu bana ait değil.”
• “Ama bende.”

Tekrar: Aynı sözler başka bedenlerde.

---

SAHNE 2 — TAŞIMA (7–8 dk)

Işık: Yarı loş.

Beden: Taş omuzdan omuza geçer.

Yön: Oyuncular bilinçsizce aynı yöne dönmeye başlar.

Ses:

• “Ağır değil.”
• “Ben ağırlaştım.”

Egzersiz: Her oyuncu taşıdığında nefesini kısar.

---

SAHNE 3 — UNUTUŞ (6–7 dk)

Işık: Bir tık aydınlık.

Beden: Taş sahnede kalır. Kimse bakmaz.

Nesne: Bez ortaya çıkar.

Ses:

• “Bir şey vardı.”
• “Artık yok.”

Tekrar: Aynı cümle güvenle söylenir.

---

SAHNE 4 — ŞAHİTLİK (6 dk)

Işık: Yan ışık.

Beden: O1 kenarda hareketsiz.

Ses (sakin):

• “Ben gördüm.”
• “Taşıyordunuz.”

Sessizlik: Kimse cevap vermez.

---

SAHNE 5 — BÖLÜNME (7–8 dk)

Beden: Sahne ikiye ayrılır.

• Bir taraf yük taşır.
• Diğer taraf bakar.

Sesler:

• “Taşımak zor.”
• “Bakmak kolay.”

Roller yer değiştirir.

---

SAHNE 6 — GAFLET (6–7 dk)

Işık: En aydınlık hâl.

Beden: Oyuncular rahat. Neredeyse gündelik.

Ses:

• “Hafifledik.”

Aksiyon: Taş sahnede yalnız.

Sessizlik: Rahatsız edici uzunlukta.

---

SAHNE 7 — DİRENÇ (7–8 dk)

Işık: Sert kararma.

Beden: Oyuncular taşı almak istemez.

Ses:

• “Ben değil.”
• “Sıra bende değil.”

Taş yuvarlanır.

---

SAHNE 8 — HATIRLAMA (8–9 dk)

Işık: Yumuşak.

Beden: Oyuncular tek tek secde eşiğine iner ama durur.

Ses:

• “Bir söz vardı.”
• “Unuttuk.”

Tekrar: Her bedende başka yankı.

---

SAHNE 9 — MUHASEBE (8–9 dk)

Beden: Oyuncular yüz yüze.

Ses:

• “Taşıdım mı?”
• “Kaçtım mı?”

Nefes: Duyulur.

---

SAHNE 10 — EŞİK (6–7 dk)

Işık: Sahne ikiye bölünür.

Nesne: Anahtar yerde.

Ses:

• “Bırakırsam…”
• “Taşırsam…”

Cümleler tamamlanmaz.

---

SAHNE 11 — TESLİM (9–10 dk)

Işık: Sabit.

Beden: Tüm oyuncular taşı birlikte kaldırır.

Aksiyon: Taş havada asılı tutulur.

Sessizlik: Oyunun en uzun sessizliği.

---

SAHNE 12 — ASILI SORU (FINAL) (6–8 dk)

Işık: Yavaşça söner.

Beden: Oyuncular donuk.

Tek Ses:

• “Emanet…”

Sessizlik.

Karanlık.