Süre: 70–90 dk (prova sürecinde esneyebilir)
GENEL NOT
Bu metin tamamlanmış bir edebi oyun olmakla birlikte, kolektif üretime açık bir performance score olarak yazılmıştır. Süre; sahnelerdeki sessizlikler, tekrarlar, beden çalışmaları ve doğaçlama geçişlerle uzatılıp derinleştirilecektir. Metin didaktik değildir; anlam sembol, yankı ve tefekkür ile kurulur.
OYUNCU YAPISI (4–6 KİŞİ)
Oyuncular sahneler boyunca kimlik değiştirir:
- ŞAHİT (gören / bilen)
- SUSKUN (bilen ama söylemeyen)
- VİCDAN (iç ses / yankı)
- NEFS (kaçış / gerekçelendirme)
- SES (duyulan ama kaynağı belirsiz)
- BEDEN (sözsüz anlatı)
Not: Roller sabit değildir; sahneden sahneye devredilir.
SAHNELEME
- Dekor: Minimal. 1 beyaz bez, 1 defter, 1 ip, 1 taş.
- Işık: Aydınlatmaz; açığa çıkarır. Gölgeler belirgin.
- Ses: Nefes, ayak sesi, kumaş hışırtısı, kalp ritmi.
- Sessizlik: Boşluk değil, yük.
SAHNE 1 – GÖRMEK
Süre: 6–8 dk
Karanlık. Uzun bir sessizlik.
Bir nefes duyulur. Sonra bir nefes daha.
Işık, oyuncuların gözlerini açığa çıkaracak kadar yanar.
SES (fısıltı):
Gördün.
Oyuncular aynı anda başlarını çevirir. Bakışlar farklı yönlere.
ŞAHİT:
Gördüm.
Sessizlik.
VİCDAN:
Görmek yetmez.
Bir oyuncu, beyaz bezi yavaşça gözlerinin önüne indirir.
SAHNE 2 – SUSMAK
Süre: 7–9 dk
Oyuncular yarım daire. Ortada defter.
NEFS:
Her gördüğün söylenmez.
SUSKUN defteri alır, açar, boş sayfaya bakar.
SUSKUN:
Dil ağır bir kapıdır.
Defter kapanır. Kapak sesi sahnede yankılanır.
Uzun bir sessizlik. Oyuncuların dilleri ağızlarında görünür hale gelir (bedensel farkındalık çalışması).
SAHNE 3 – YÜZ ÇEVİRME
Süre: 6–8 dk
Oyuncular tek tek sahnenin ortasına gelir. Her biri bir an durur ve yüzünü çevirir.
SES:
Görüp dönmek.
VİCDAN:
Dönmek kurtarır mı?
Bir oyuncu ipi eline alır, kendi beline dolamaya başlar.
SAHNE 4 – ŞAHİT OLMAK
Süre: 7–10 dk
Işık artar. İlk kez yüzler net.
ŞAHİT:
Ben gördüm.
Diğerleri aynı cümleyi farklı tonlarda tekrarlar.
Ben gördüm. Ben gördüm.
Tekrar, ritme dönüşür. Sonra kesilir.
SES:
Peki kime?
SAHNE 5 – KAÇIŞ
Süre: 6–8 dk
Hızlı hareket. Oyuncular sahnede daireler çizer.
NEFS (hızlı):
Zamanı değildi. Benim işim değildi. Yanlış anlamışımdır.
Sözler hızlandıkça anlamsızlaşır, sese dönüşür.
Bir oyuncu düşer. Kimse bakmaz.
SAHNE 6 – HATIRLAMA
Süre: 6–9 dk
Yerdeki oyuncunun yanına taş bırakılır.
VİCDAN:
Hatırlamak da bir şahitliktir.
Oyuncular çocukluk anılarını bedenle canlandırır (konuşma yok).
SAHNE 7 – VİCDAN
Süre: 8–10 dk
Işık sadece göğüs hizasında.
VİCDAN:
İçimde bir ses var.
Diğer oyuncular aynı cümleyi içlerinden söyler (dudaklar kıpırdar, ses çıkmaz).
Kalp ritmi sesi.
SAHNE 8 – HESAP
Süre: 6–8 dk
Defter yeniden açılır. Bu kez sayfalar doludur (seyirci görmez).
SES:
Yazıldı.
ŞAHİT:
Kim yazdı?
Sessizlik.
SAHNE 9 – SÖYLENMEYEN
Süre: 6–8 dk
Oyuncular seyirciye döner.
Ağızlar açılır ama ses çıkmaz.
Uzun bir süre.
Bir oyuncunun gözünden yaş düşer (gerçek ya da sembolik).
SAHNE 10 – BEDENİN ŞAHİTLİĞİ
Süre: 6–9 dk
Oyuncular uzuvlarını tek tek fark eder:
- Göz
- El
- Ayak
- Kalp
Her uzuv için kısa bir duruş.
SES:
Hepsi bilir.
SAHNE 11 – YÜZLEŞME
Süre: 6–8 dk
Oyuncular birbirlerinin gözlerinin içine bakar.
SUSKUN (ilk kez yüksek):
Sustuk.
Sessizlik.
SAHNE 12 – ŞEHADET
Süre: 8–10 dk
Beyaz bez yere serilir.
Oyuncular bezin etrafında durur ama üzerine basmaz.
SES:
Şahitlik bir söz değildir.
Işık yavaşça kısılır.
Oyuncular seyirciye bakar.
Uzun, rahatsız edici bir sessizlik.
KARARMA.
NOT
Final bir hüküm vermez.
Soru sahnede değil, seyircinin içinde kalır:
Ben neye şahit oldum ve ne yaptım?