Pulp Fiction (Ucuz Roman) , Roger Avary ile birlikte tasarlayan Quentin Tarantino tarafından yazılan ve yönetilen1994 Amerikan neo-noir kara komedi suç filmidir. Başrollerini John Travolta , Samuel L. Jackson , Bruce Willis , Tim Roth , Ving Rhames ve Uma Thurman’ın paylaştığı film Los Angeles’ın çeşitli suç hikayelerini anlatıyor. Başlık,20. yüzyılın ortalarında popüler olan, grafik şiddet ve keskin diyaloglarıyla tanınan ucuz dergilere ve sert kaynatılmış polisiye romanlaraatıfta bulunuyor.

Tarantino , 1992 ve 1993’te Avary’nin True Romance (1993) için yazdığı sahneleri içeren Pulp Fiction’ı yazdı. Grafiği kronolojik sıranın dışında gerçekleşir . Film aynı zamanda , “pulp” kelimesinin iki sözlük tanımını veren bir başlık kartıyla başlayarak, açılış anlarından itibaren kendine atıfta bulunuyor . 

Her bir karakterin çeşitli konulardaki bakış açılarını ortaya çıkaran eklektik diyaloglar ile monologlara ve gündelik konuşmalara büyük ekran zamanı ayrılmıştır ve film , mizah ve güçlü şiddetin ironik bir kombinasyonunu içerir. TriStar Resimleribildirildiğine göre senaryoyu “çok çılgın” olarak geri çevirdi. Sonra Miramax eşbaşkanı Harvey Weinstein büyülendi ve film, Miramax’ın tam olarak finanse ettiği ilk film oldu.

Pulp Fiction , 1994 Cannes Film Festivali’nde Altın Palmiye ödülünü kazandı ve önemli bir kritik ve ticari başarıydı. 67. Akademi Ödülleri’nde En İyi Film de dahil olmak üzere yedi ödüle aday gösterildi ve En İyi Özgün Senaryo ödülünü kazandı ; Travolta, Jackson ve Thurman Akademi Ödülü adaylıkları kazandı ve kariyerlerini artırdı. Gelişmesi, pazarlaması, dağıtımı ve kârlılığı bağımsız sinema üzerinde kapsamlı bir etkiye sahipti .

Künye

Tür: Suç, Dram

IMDB: 8,9 / 10

Yıl: 1994

Yönetmen: Quentin Tarantino

Pulp Fiction , Tarantino’nun başyapıtı olarak kabul edilir ve özellikle senaryo yazımı için övgü alır. Kendi kendine yansıtma, alışılmadık yapı ve kapsamlı saygı ve pastiş , eleştirmenlerin onu postmodern filmin mihenk taşı olarak tanımlamasına yol açtı . Genellikle, stilinin unsurlarını benimseyen filmleri ve diğer medyayı etkileyen kültürel bir dönüm noktası olarak kabul edilir. Oyuncu kadrosu da büyük beğeni topladı ve Jackson özellikle beğeni topladı. 

2008’de Entertainment Weekly , filmi 1983’ten bu yana en iyi film olarak adlandırdı ve birçok eleştirmenin şimdiye kadar yapılmış en iyi film listelerinde yer aldı . 2013 yılında Ucuz Roman Kongre Kütüphanesi tarafından Birleşik Devletler Ulusal Film Sicilinde “kültürel, tarihsel veya estetik açıdan önemli” olarak korunmak üzere seçilmiştir.

Pulp Fiction -Ucuz Roman (1994)

REPLİKLER

Jules Winnfield 

• Bunu yıllardır söylüyorum. Ve eğer duyduysan, bu senin kıçın anlamına geliyordu. Ne anlama geldiğini hiç düşünmedim. Kıçına şapka atmadan önce bir orospu çocuğuna söylemenin soğukkanlı bir saçmalık olduğunu düşünmüştüm. Ama bu sabah iki kez düşünmeme neden olan bazı şeyler gördüm. Bak, şimdi düşünüyorum, belki sen kötü adamsın, ben de dürüst adamım ve burada Bay 9 Milimetre? O karanlık vadide benim erdemli kıçımı koruyan çoban. Ya da sen dürüst adamsın ve ben çobanım ve bu kötü ve bencil olan dünya anlamına gelebilir. Şimdi bunu isterim. Ama bu gerçek değil. Gerçek şu ki … sen zayıfsın ve ben kötü adamların zulmüyüm. Ama deniyorum Ringo. Çoban olmak için gerçekten çok çabalıyorum .

Marsellus Wallace 

• [Butch’a] Dövüş gecesi, hafif bir acı hissedebilirsiniz. Seninle dalga geçmek gurur. Gururun canı cehenneme. Gurur sadece acı verir. Asla yardımcı olmaz. O boktan savaşırsın.
• [Butch’a] Bu iş, gerçekçi olmayan orospu çocuklarıyla ağzına kadar dolu. Kıçlarının şarap gibi yaşlanacağını düşünen orospu çocukları. Sirkeye dönüştüğünü kastediyorsan … öyle. Yaşla daha iyi olacağını kastediyorsan … öyle değil.

Kaptan Koons 

[Genç Butch’a] Merhaba küçük adam. Tanrım, senin hakkında çok şey duydum. Bak, ben babanın iyi bir arkadaşıydım. Beş yıldan fazla bir süredir Hanoi’deki cehennem çukurundaydık. Umarım bunu kendi başına deneyimlemek zorunda kalmazsın, ama iki adam benim gibi bir durumda olduğunda ve senin baban bizim kadar uzun süre kaldığında, diğerinin belirli sorumluluklarını üstlenirsin. Başaramayan ben olsaydım, Binbaşı Coolidge şu anda oğlum Jim ile konuşuyor olacaktı. Görünüşe göre seninle konuşuyorum. Butch. Senin için bir şeyim var. 

[Oturur, kordonsuz altın bir kol saatini kaldırır]

Buraya aldığım bu saat ilk olarak Birinci Dünya Savaşı sırasında büyük büyükbabanız tarafından satın alındı. Knoxville, Tennessee’de küçük bir marketten satın alındı. Kol saati yapan ilk şirket tarafından yapılmıştır. O zamana kadar insanlar cep saati taşıyorlardı. Erine Coolidge tarafından Paris’e yelken açtığı gün satın alındı. Bu senin büyük büyükbabanın savaş saatiydi ve o savaşta olduğu her gün onu takardı ve görevini yaptığında, büyük büyükannenin yanına gitti, saati çıkardı, eski bir kahve tenekesine koydu. ve bu, büyükbaban Dane Coolidge, ülkesi tarafından denizaşırı gitmesi ve Almanlarla bir kez daha savaşması için çağrılana kadar orada kalabilir. Bu sefer buna İkinci Dünya Savaşı adını verdiler.

Büyük büyükbaban bu saati büyükbabana şans getirsin diye verdi. Ne yazık ki, Dane’in şansı babasınınki kadar iyi değildi. Dane bir Denizciydi ve diğer tüm Denizcilerle birlikte Wake Adası savaşında öldürüldü. Büyükbaban ölümle karşı karşıyaydı. Bunu biliyordu. O çocukların hiçbirinin o adayı canlı olarak terk edeceğine dair bir yanılsaması yoktu, bu yüzden Japonlar adayı ele geçirmeden üç gün önce, büyükbaban bir Hava Kuvvetleri gemisinde bir topçuya Winocki adını sordu – daha önce hiç tanışmadığı bir adam hayat – etinde hiç görmediği küçük oğluna altın saatini teslim etmek. 

Üç gün sonra, büyükbaban ölmüştü ama Winocki sözünü tuttu. Savaş bittikten sonra, büyükannenizi ziyaret ederek bebeğinize babasının altın saatini teslim etti. Bu saat.Bu saat babanın Hanoi üzerinden vurulduğunda bileğindeydi. Yakalandı, bir Vietnam esir kampına konuldu. O, eğerler saati görürlerse, el konulacağını ve götürüleceğini biliyordu. 

Babanın ona bakma şekli, bu saat senin doğuştan hakkındı. Herhangi bir eğim, yağlı, sarı ellerini oğlunun doğuştan gelen hakkına koyarsa lanetlenirdi, bu yüzden onu bir şeyi saklayabileceğini bildiği tek bir yere, kıçına sakladı. Beş uzun yıl bu saati kıçına taktı. Sonra dizanteri yüzünden öldü. Bana saati verdi. Bu rahatsız edici metal parçasını iki yıl kıçımda sakladım. Sonra yedi yıl sonra ailemin yanına gönderildim. Şimdi küçük adam, saati sana veriyorum. [Bunu genç Butch’a verir]

Diyalog 

Yolanda : Burası mı? Kahve dükkanı?

Ringo : Bunun nesi var? Hiç kimse restoranı soymaz. Neden olmasın? Barlar, likör mağazaları, benzin istasyonları; Bunlardan birini dikerek kafanı uçuruyorsun. Restoranlar ise pantolonları kapalı yakalarsınız. Soyulmayı beklemiyorlar. Neyse, beklenti kadar değil.

Yolanda : Böyle bir yerde kahraman faktörünü azaltabileceğine bahse girerim.

Ringo : Doğru. Tıpkı bankalar gibi buralar da sigortalıdır. Yönetici? Onun umurunda değil. Siz yemekleri fişe takmadan önce sizi kapıdan çıkarmaya çalışıyor. Garsonlar? Siktir et. unut gitsin. Hiçbir şekilde kasa için kurşun yemiyorlar. Garson, bir kaçak saat başı elli dolar alıyor, gerçekten sahibinden çaldığın umurunda mı? Müşteriler ağızlarında yemekle orada oturuyorlar; neler olduğunu bilmiyorlar. Bir dakika, Denver omleti yiyorlar; Önümüzdeki dakika birisi yüzüne silah dayıyor.

Jules Winnfield : Pekala, bana esrar çubuklarından bahset.

Vincent Vega : Peki ne bilmek istiyorsun?

Jules : Eh, hash orada yasal, değil mi?

Vincent : Evet, yasal, ancak yüzde yüz yasal değil. Demek istediğim, bir restorana girip, bir sarma ve şişirmeye başlayamazsın. Evinizde veya belirli yerlerde sigara içmenizi istiyorlar.

Jules : Bunlar esrar çubukları mı?

Vincent : Böyle bozulur, tamam: Satın almak yasal, sahibi olmak yasal ve eğer bir hash bar sahibiyseniz, satmak yasaldır. Taşımak yasa dışı, ama bu gerçekten önemli değil çünkü, bunun bir yükünü al, tamam; Amsterdam’da polisler tarafından durdurulursanız, sizi aramaları yasa dışıdır. Demek istediğim, bu Amsterdam’daki polislerin sahip olmadığı bir hak.

Jules : [güler] Ah, adamım. Ben gidiyorum, hepsi bu kadar. Ben gidiyorum.

Vincent : Evet bebeğim, en çok kazarsın. Ama Avrupa’nın en komik yanı ne biliyor musun?

Jules : Ne?

Vincent : Küçük farklılıklar. Demek istediğim, onlar da bizim burada olduğumuzla aynı boktan şeylere sahipler, ama sadece … sadece, işte biraz farklı.

Jules : Örnek mi?

Vincent : Pekala. Amsterdam’da bir sinemaya gidebilir ve bir bira alabilirsiniz. Ve hiçbir kağıt bardaktaki gibi demek istemiyorum; Bir bardak biradan bahsediyorum. Ve Paris’te, McDonald’s’tan bir bira satın alabilirsiniz. Ve Paris’te Peynirli Çeyrek Pounder’a ne diyorlar biliyor musun?

Jules : Buna Peynirli Çeyrek Pounder demiyorlar mı?

Vincent : Yok, adamım, metrik sistemi aldılar. Quarter Pounder’ın ne olduğunu bilmezler.Jules : Buna ne diyorlar?Vincent : Buna ” Peynirli Royale ” diyorlar .

Jules : “Peynirli Royale.”

Vincent : Doğru.

Jules : Big Mac’e ne diyorlar?

Vincent : Big Mac, Big Mac’dir, ancak buna ” Le Big Mac ” diyorlar .

Jules : [Fransız aksanıyla] “Le Big Mac.” [gülüyor] Whopper’a ne diyorlar?

Vincent : Bilmiyorum, Burger King’e gitmedim, Hollanda’da ketçap yerine patates kızartmasına ne koydular biliyor musun?

Jules : Ne?

Vincent : Mayonez.

Jules : [suratı iğrenç kılar] Lanet olsun.

Vincent : [kıkırdar] Bunu yaptıklarını gördüm dostum, onları bu bokun içinde boğdular.Jules : [iğrenç] Yuck.

Jules : Bu tür bir anlaşma için av tüfeğimiz olmalı.

Vincent : Kaç tane var?

Jules : 3 veya 4.

Vincent : Bu bizim adamımızı sayıyor mu?

Jules : Emin değilim.Vincent : Yani, içeride 5 kişi olabilir mi?

Jules : Mümkün.

Vincent : Av tüfeğimiz olmalı.

Anlatı yapısı

Pulp Fiction ‘ ın anlatı kronolojik dışarı söylendi ve her biri farklı olduğunu üç ana birbiriyle hikayeleri takip edilir kahramanı : Vincent Vega, bir kiralık katil ; Butch Coolidge, bir ödül dövüşçüsü; ve Vincent’ın iş ortağı Jules Winnfield.

Film, bir çiftin sahnelediği bir akşam yemeğiyle başlar, ardından sonuç için restorana dönmeden önce bir hikayeden diğerine geçmeye başlar. Yedi anlatım dizisi vardır; üç ana hikayenin önünde ara başlıklar bulunur:

1. “Giriş – Lokanta” (i)
2. “Vincent Vega ve Marsellus Wallace’ın Karısı” nın başlangıcı
3. “Vincent Vega ve Marsellus Wallace’ın Karısı”
4. “Altın Saat” in başlangıcı (a – geçmişe dönüş, b – günümüz)
5. “Altın Saat”
6. “Bonnie Durumu”
7. “Son Söz – Lokanta” (ii)

Yedi dizi kronolojik olarak sıralanırsa, çalışırlar: 4a, 2, 6, 1, 7, 3, 4b, 5. Sıralar 1 ve 7 kısmen örtüşür ve diziler 2 ve 6’da olduğu gibi farklı bakış açılarından sunulur. Philip Parker’a göre yapısal biçim “döngüsel olayların bir başlangıcı ve sonu eklediği ve anlatı boyunca her bir bölümün öğelerine atıfta bulunulmasına izin veren bölümsel bir anlatıdır”. [11] Diğer analistler yapıyı “döngüsel bir anlatı” olarak tanımlıyorlar. [12]

Özet

Hitmen Jules Winnfield ve Vincent Vega, patronları gangster Marsellus Wallace için bir iş ortağı olan Brett’ten bir evrak çantası almak için bir daireye gelir. Vincent çeklerin evrak çantasının içeriği ardından, Brett ortakları Jules’un çekimler tek, daha sonra declaims İncil’den bir pasaj önce çift çapraz Marsellus çalıştıkları için o ve Vincent öldürme Brett. Evrak çantasını Marsellus’a götürürler, ancak boksör Butch Coolidge’e rüşvet vererek yaklaşan maçında dalış yapmasını beklemeleri gerekir .

Ertesi gün Vincent , uyuşturucu satıcısı Lance’den eroin satın alır . Ateş eder ve ardından Marsellus şehir dışındayken ona eşlik etmeyi kabul eden Marsellus’un karısı Mia ile buluşmak için yola çıkar. 1950’ler temalı bir restoran olan Jack Rabbit Slim’s’te yemek yiyorlar ve bir twist yarışmasına katılıyorlar , sonra eve dönüyorlar. Vincent banyodayken Mia eroini bulur ve kokainle karıştırarak onu burundan çeker . Aşırı dozda acı çekiyor ; Vincent, onu Lance’in evine götürür ve burada kalbine adrenalin enjekte ederek onu canlandırırlar . Vincent, Mia’yı evinde bırakır ve ikisi, olaydan Marsellus’a asla bahsetmemeyi kabul eder.

Butch rüşvet parasını kendisine yatırır ve Marsellus’u ikiye katlayarak maçı kazanır, ancak yanlışlıkla rakibini de öldürür. Marsellus’un peşinden tetikçiler göndereceğini bilerek, kız arkadaşı Fabienne ile kaçmaya hazırlanır, ancak onun ailesi aracılığıyla kendisine altın bir saat geçirmeyi unuttuğunu keşfeder. Geri almak için dairesine döndüğünde , mutfak tezgahında bir hafif makineli tüfek fark eder ve sifonu duyar. Vincent banyodan çıktığında Butch onu vurup öldürür, ardından silahı geride bırakarak ayrılır.

Marsellus, Butch’un trafik ışığında durduğunu gördüğünde, Butch arabasını ona çarparak ikisini de yaralı ve sersemlemiş halde bırakır. Marsellus bilincini geri kazandığında, bir silah çeker ve Butch’a ateş ederek onu bir rehinci dükkanına kadar kovalar . Butch üstünlüğü ele geçirip Marsellus’u vurmak üzereyken, dükkan sahibi Maynard onları silah zoruyla yakalar ve bodrumda bağlayıp tıkar. 

Zed, yakında gelir; o ve Maynard, Marsellus’u başka bir odaya götürür ve ona tecavüz etmeye başlar ve Butch’a göz kulak olması için “gimp” i – esaret kıyafeti içinde sessiz bir figür – bırakır . Butch gevşer ve gimp’i bilinçsizce çalar. Kaçmak yerine Marsellus’u kurtarmaya karar verir ve kendisini bir katana ile silahlandırır.rehinci dükkanından. Maynard’ı öldürür ve Zed’i Maynard’ın av tüfeğiyle kasıklarından vuran Marsellus’u serbest bırakır. Marsellus, Butch’a eşit olduklarını ve kimseye tecavüzden bahsetmemesini ve Los Angeles’tan sonsuza kadar ayrılmalarını söyler. Butch, Zed’in helikopterindeki Fabienne’i alır ve oradan uzaklaşır.

Daha önce, Vincent ve Jules, kendi dairesinde Brett’i öldürdükten sonra, başka bir adam banyodan fırladı ve onlara ateş etti, ancak her kurşunu ıskaladı; Jules ve Vincent yaralarını kısaca kontrol ettikten sonra onu vurarak öldürürler. Jules, Brett’in ortağı Marvin’le arabayla uzaklaşırken, hayatta kalmalarının bir mucize olduğunu iddia eder ve Vincent buna itiraz eder. 

Vincent yanlışlıkla Marvin’i yüzüne vurur, onu öldürür ve Vincent, Jules ve arabanın içini güpegündüz kanla kapatır. Arabayı Jules’un arkadaşı Jimmie’nin evinde saklıyorlar ve karısı Bonnie eve gelmeden önce sorunu halletmelerini talep ediyorlar. Marsellus , Jules ve Vincent’ı arabayı temizlemeye, gövdeyi bagaja saklamaya, kanlı giysilerini atmaya ve arabayı bir yere götürmeye yönlendiren bir temizlikçi , Winston Wolfe gönderir.hurdalık .

Bir akşam yemeğinde Jules, Vincent’a suç hayatından emekli olmayı planladığını söyler ve apartmanda “mucizevi” hayatta kalmalarının ilahi bir müdahalenin işareti olduğuna ikna olur . Vincent banyodayken, bir çift, “Balkabağı” ve “Bal Tavşanı” restoranı bekletir ve Marsellus’un evrak çantasını ister. Jules, içeriğiyle dikkatini dağıtarak Balkabağı’nı alt eder ve onu silah zoruyla tutar; Tatlı Tavşan histerikleşir ve silahını ona doğrultar. Vincent silahı ona doğrultulmuş olarak geri döner, ancak Jules durumu etkisiz hale getirir. İncil pasajını okur, suçla dolu yaşamı hakkında kararsızlık ifade eder ve soyguncuların parasını alıp gitmesine izin verir. Jules ve Vincent ellerinde evrak çantasını alarak lokantadan ayrılırlar.

Ana çekimler 20 Eylül 1993’te başladı . Yaptıkları en yavaş film olan film stoku yetenek ekran dışında kurşun tümü üzerinde Tarantino’yla çalışmış Rezervuar Köpekleri  – görüntü yönetmeni Andrzej Sekuła , kurgucu Sally Menke , yapım tasarımcısı David Wasco ve kostüm tasarımcısı Betsy Heimann . Tarantino’ya göre, “[W] e’nin 8 milyon doları vardı. 20-25 milyon dolarlık bir film gibi görünmesini istedim. Bir destan gibi görünmesini istedim. Her şeyde destan – icatta, hırsla, uzunlukta, kapsamda, fiyat etiketi hariç her şeyde. “

Film, 50 ASA’da “çekildi” diyor . Kullanmamızın nedeni , karakterlerinin giydiği giysilerin sembolik zırh takımları olduğuna inanan neredeyse bir Jean-Pierre Melville yaratmasıdır.  Tarantino, oynadığı gibi mütevazı bir rol üstlendi. hiç gren içermeyen bir görüntü oluşturması, parlak olması. Elimizdeki 50’lerin Technicolor’una en yakın şey bu . ” Bütçenin en büyük kısmı – 150.000 $ – Jack Rabbit Slim’in setini yaratmaya gitti. Bir Culver City deposunda inşa edildi ve burada birkaç diğer setler ve filmin prodüksiyon ofisleri.

Lokanta sekansı, Hawthorne’da , Googie mimarisiyle tanınan Hawthorne Grill’de çekildi . Tarantino, kostümler için Fransız yönetmenden ilham aldı. Reservoir Dogs’daki . Pop totemlerinden biri olan ve uzun süredir üretilmeyen General Mills mısır gevreği Fruit Brute da önceki filmden döndü. 30 Kasım tarihinde sarılmış ateş  Önce Pulp Fiction ‘ ın galası, Tarantino kaybetmek Avary’nin ikna onun çizgi “Yazılı yüzden, kredi cowriting ve kredi ‘ile hikaye’ bir kabul on-kararlaştırılmış ve Quentin Tarantino tarafından yönetilen “reklamcılıkta ve ekranda kullanılabilir. 

On toplayıcı inceleme Çürük Domates , filmin 9.20 / 10 arasında bir ortalama puanı ile 107 yoruma göre% 92’lik bir onay notunu tutar. Web sitesinin eleştirel fikir birliği, “1990’ların en etkili filmlerinden biri olan Pulp Fiction , neo-noir heyecanları, zifiri kara mizah ve popüler kültür mihenk taşlarının çılgın bir post-modern karışımı.”  üzerinde Metacritic , film sahip ağırlıklı ortalama puan “evrensel beğeni” belirten 24 eleştirilere göre 100 üzerinden 94. CinemaScore tarafından anket yapılan izleyiciler filme A + ila F ölçeğinde ortalama “B +” notu verdi.

Büyük Amerikalı film eleştirmenlerinin tepkisi oldukça olumluydu. Roger Ebert ait Chicago Sun-Times “, yani kötü görünüşlü içinde iyi yazılmış olarak niteleyen fanzine ‘için onlara formüller öğretmek sınıfları ‘senaryo’ almak bu zombi yazarların burunları – Eğer içinde ovmak burunları istediğiniz yolu hit filmler ‘ “. Richard Corliss ait ZAMAN yazdı, “Bu görkemli ve tehditkar Buraya kadar gidiş hakkında bu akıllı olmak için Hollywood filmlerini cesur. Bir Anaokulunda bir çete efendisi gibi yılın diğer filmler üzerinde kuleleri.

İyi direktörleri Tarantino’nun örtülü meydan okumayı kabul ederse, sinema da yaşamak için harika bir yer olabilir. “Newsweek , David Ansen şöyle yazdı: “Quentin Tarantino’nun Ucuz Romanının mucizesi, ikinci el, alçaltılmış parçalardan oluştuğu için, yeni bir şey gibi parıldamayı nasıl başardığıdır.”  “Sen onun tarafından sarhoş olsun,” yazdım Eğlence Haftalık ‘ ın Owen Gleiberman zevkli bir film nasıl olabilir yeniden keşfi”, en yüksek. Ben şimdiye kadar birlikte disiplin ve denetim kombine bir sinemacı karşılaştığınız emin değilim Tarantino’nun yaptığı gibi katıksız vahşi bir neşe. “ Rolling Stone’dan Peter Travers ,”Bu kadar heyecan verici bir şekilde canlı bir şeyi izlemekten gelen özel bir vuruş var”, diye yazdı. “ tartışmasız büyüktür.”

Los Angeles Times , filmin açılış hafta sonu olumsuz bir eleştiri yayımlamak birkaç büyük haber kaynağı biriydi. Kenneth Turan şöyle yazdı: “Yazar-yönetmen etkileri yüzünden zorlanıyor. hassasiyetleri kırmak. ” Bunu ilerleyen haftalarda gözden geçirenler, baskın eleştirel tepkiye Ucuz Roman’ın kendisinden daha fazla istisna yaptılar . Filmi, kaydırma olmasa da Stanley Kauffmann’la arasında New Republic“[onun] bu kadar geniş çapta kazıp ve iğrenç sınırların üzerinden akıtıldığını hissetti. Pulp Fiction besler, teşvik eder, kültürel gecekondu mahallesini besler.” 

Tarantino’nun film ve çalışmaları arasındaki karşılaştırmalar yanıtlayan Fransız Yeni Dalga yönetmen Jean-Luc Godard , özellikle ilk, en ünlü özelliği, Jonathan Rosenbaum ait Chicago Reader “, gerçeğini yazdı Pulp Fiction daha abartılı övgüler toplayan edilir National Review’da “[n] o filmin daha fazla yutturmaca ile geldiğini” Nefes Kesen ever did, size hangi tür kültürel referansların daha verimli olduğu hakkında pek çok şey söyler – yani, zaten sahip olduğumuz ve genişletmek istemediklerimiz. ” Gözlem , John Simon heyecanla , hareketlenmemişti: “Gıdıklanma ne boşlukları ne de sığlığı tedavi eder”. 

Film hakkındaki tartışma, inceleme sayfalarının ötesine yayıldı. Şiddet genellikle tema oldu. In The Washington Post , Donna Britt o görmemeyi mutluydu nasıl tarif Pulp Fiction “rousing sahnesi tartışırken edildiği bir araba iç etrafında bir ateşli silah spreyler birilerinin beyin” son hafta sonu ve böylece kaçının.  Bazı yorumcular, filmin ” zenci ” kelimesini sıkça kullanmasını istisna ettiler (18 kez bahsedildi). In Chicago Tribune Todd Boyd kelimenin nüks “tarihsel serin şekillenme olarak siyah erkeklik algısını kullanmış beyaz erkeklerde hipness nihai düzeyi anlatıyor yeteneğine sahiptir” ileri sürdü.

İngiltere’de,, Yazma Guardian, daha sonraki eleştiriler için tonu ayarlayın: “Tarantino, postmodernizmin son zaferini temsil ediyor , bu da sanat eserini tüm içerikten boşaltıyor, böylece acılarımızı çaresizce temsil etmenin dışında herhangi bir şey yapma kapasitesinden kaçınıyor … Sadece bu çağda bir yazar olabilirdi … Tarantino kadar yetenekli olduğu kadar, o kadar anlamsız sanat eserleri üretiyor, bu yüzden her türlü siyaset, metafizik veya ahlaki ilgiden tamamen yoksun. “

Kritik Analiz

Tarantino, sert kaynaşmış dedektif kurgularının popülerleştirilmesinden büyük ölçüde sorumlu olan dergiye atıfta bulunarak, başlangıçta “bir Kara Maske filmi yapmayı” planladığını belirtti . “[Ben] başka bir yere gittim”.  Geoffrey O’Brien, sonucun “oldukça güçlü bir şekilde paralel bir hamur geleneğine bağlı olduğunu düşünüyor: Korku hikayeleri ve Cornell Woolrich [ve] Fredric Brown gibi yazarların uyguladığı tekinsizlik  … Olasılıksız tesadüfler ve acımasız kozmik şakalar, Pulp Fiction’ın kendi haline getirdiği bir krallık . “

Özellikle, O’Brien, karmaşık olay örgüsü mekaniği ve Brown’un romanlarının kıvrımları ile Pulp Fiction’ın yinelemeli, iç içe geçmiş yapısı arasında güçlü bir yakınlık bulur .  Philip French, filmin anlatısını ” Resnais’in ve Robbe-Grillet’in hayran kalacağı türden dairesel bir hareket veya Möbius şeridi ” olarak tanımlıyor .  James Mottram , Tarantino’nun etkisini kabul ettiği polisiye romancıyı filmin birincil edebi öncülü olarak görüyor . Leonard’ın “zengin diyaloğunun” Tarantino’nun “popüler kültüre yayılmış jive” ına yansıdığını öne sürüyor; o da vurguya işaret ediyor, Elmore Leonard’a duyuyor.

Robert Kolker, “gelişmeleri, diyaloğun görünürdeki esprili bayağılığını, zamansallığın bir pastiş üzerinde bir patina gibi saçma sapan kırılmalarını” görüyor. Pastiş … esasen Tarantino’nun içinden çıkamayacak gibi görünen iki filmden oluşuyor . mind: Mean Streets [1973; Pulp Fiction’ı ve filmin anlatılma biçimini seven Martin Scorsese’nin ] ve The Killing [1956; Stanley Kubrick’in yönettiği ] tarafından yönetildi . “

O tezat Pulp Fiction postmodern Hollywood’un ile öncekilerden Hudson Hawk (1991; Willis’in rol aldığı) ve Son Eylem Hero (1993; oynadığıArnold Schwarzenegger ) “şakayı çok ileri götürdü … basitçe alay etti veya seyirciden daha akıllı olduklarını öne sürdü” ve başarısız oldu.  Todd McCarthy, filmin “çarpıcı geniş ekran kompozisyonlarının genellikle aşırı yakın plan nesneler ve canlı kontrastlar içerdiğini, bazen de Tarantino’nun tanınmış kahramanı Sergio Leone’nin görsel stratejilerini akla getirdiğini” yazıyor .  Martin Rubin’e göre “geniş, parlak renkli geniş ekran görseller” Frank Tashlin ve Blake Edwards gibi komedi yönetmenlerini çağrıştırıyor . 

Bir filmin konak pop kültürü ünlü görüntüden değişen imalarla, Marilyn Monroe ‘ın etek ‘gibi bir yakında olması kurbanı adresleme Jules ızgara bir metro üzerinde yukarı uçan martı Flock , çünkü onun saç kesimi’  var birçok eleştirmeni bunu postmodernizm çerçevesinde tartışmaya yöneltti . 2005’teki filmi Tarantino’nun “bugüne kadar ki postmodern başyapıtı” olarak tanımlayan David Walker, “1950’lere olan şakacı saygısı ve sürekli alaycı ve çoğu zaman diğer filmlere hürmetli göndermeleriyle işaretlendiğini” yazıyor. 

Onun kıvrımlı anlatım tekniğini “postmodern hileler” olarak nitelendiriyor.Filmi “son derece modern bir postmodern kolaj” olarak adlandıran Foster Hirsch, Pulp Fiction’ı bir başyapıt olmaktan çok uzak buluyor : “otoriter, etkili ve anlamsız”. “Sadece filmlerde var olabilen bir dünyada” geçen, “nefis bir suçlu zevk, sinemalar için güzelce yapılmış abur cubur “.  O’Brien, filmi kara film ile ilişkilendirme girişimlerini reddeden ” Pulp Fiction , daha çok kültürel kalıntılarla bezenmiş bir cehennem tema parkında rehberli bir tur, Buddy Holly ve Mamie Van Doren , blaxploitation ve Roger Corman. 

Ve Shogun Assassin, ellili yıllardan beri tüm onyılların aynı anda var olduğu yirmi dört saatlik eski bir istasyondan müzik. ” Catherine Constable, örnek olarak komadaki Mia’nın kalbine adrenalinle dolu bir iğnenin battığı anı alıyor. “onun ölümden dirilişini etkilediği, aynı anda vampirin payının Gotik konvansiyonunu hatırlatan ve baltalayan olarak görülebileceğini” öne sürüyor . Bu modelde, önceki estetik formların ve stillerin referanslanması … boş pastişin ötesine geçerek, postmodernizmin ‘yaratıcı ve olumlu’ bir tarzını sürdürür. “

Mark T. Conard soruyor, “Film neyle ilgili ?” ve cevaplar, “Amerikan nihilizmi .” Hirsch, “Film aslında kendi zekasından başka bir şey hakkındaysa, vurucuların insan ailesinin bir parçası olduğu şüpheli teze adanmış görünüyor.” Richard Alleva, ” Ucuz Romanın , 17. yüzyıl Fransa’sının gerçekleriyle Cyrano de Bergerac veya Balkan siyasetiyle Zenda Tutsağı kadar gerçek suç veya şiddetle ilgisi vardır ” diyor . Filmi, çekiciliği karakterlerin doğal olmayan söylemine odaklanan bir romantizm biçimi olarak okur, “bilge adam okur yazar, medya akıllı,“. 

Alan Stone’un görüşüne göre, Vincent ve Jules arasında, birincisinin kazara Marvin’i öldürdüğü sahnede olduğu gibi” saçma diyalog “,” beklenmedik bir şekilde şiddet klişesinin anlamını değiştiriyor … Pulp Fiction , maço mitini ortaya çıkarıyor onu gülünç hale getirerek ve standart Hollywood şiddeti tarafından yüceltilen güç yolculuğunu kahramanlıklardan arındırarak. ”  Stone, filmi” politik olarak doğru “olarak okuyor . Kadınlara yönelik çıplaklık ve şiddet yok … [Bu] ırklar arası dostluğu ve kültürel çeşitliliği kutluyor; güçlü kadınlar ve güçlü siyah erkekler var ve yönetmen sınıf stereotipinin akımına karşı yüzüyor. ” 

Stone bir kutlama gördüğünde, Kolker bir boşluk bulur: ” Pulp Fiction’ın postmodern ilgisizliği, şiddeti, homofobisi ve ırkçılığı tamamen kabul edilebilirdi çünkü film ciddiyet gibi görünmüyordu ve bu yüzden onunla dalga geçmedi.”  Ona “postmodern doksanların film yapımcılığının zirvesi” adını vererek, “postmodern yüzeylerle ilgilidir; olay ve karakterin bize pop-kültürel figürler olduklarını hatırlatmak için sürekli bir durumda oldukları düzleştirilmiş bir mekansallıktır.”  Kolker’a göre:

Bu yüzden Ucuz Roman bu kadar popülerdi. Tüm izleyiciler Scorsese ve Kubrick’e atıfta bulunanların tümünü veya herhangi birini aldıkları için değil, filmin anlatı ve mekansal yapısı hiçbir zaman kendilerinin ötesine geçerek anlamlandırma tehdidinde bulunmadığı için. Filmin ırkçı ve homofobik şakalar döngüsü, dünyaya oldukça kötü bir bakış açısıyla girme tehdidinde bulunabilir, ancak bu iğrençlik – eylemin sahte yoğunluğu, sinsi sinsi, yüzleşen, sapkın, sınırlandırılmış ve havasız pislikle – gülmeye devam ediyor. Tarantino’nun yarattığı dünyanın. [183]

Henry A. Giroux , Tarantino’nun “eleştirel toplumsal sonuçlardan şiddeti boşa çıkardığını, izleyicilere yalnızca arabuluculuğun unsurları olarak şok, mizah ve içgörü olmadan ironinin aciliyetini sunduğunu savunuyor. Bu unsurların hiçbiri röntgenci bakışların baştan çıkarıcılığının ötesine geçmiyor .. [t] Şok edici görüntüler ve halüsinasyon hazzını basitçe tüketiyor. ” 

Filmde şiddet ve nihilizmi ilgili olarak, Pamela Demory önerdi Pulp Fiction kısa hikayeler ışık içinde görülmelidir Flannery O’Connor ,  aynı şekilde hangi özelliği “grotesk mizah dini unsurları, bayağılığını ve şiddet.” “Şiddet ve kefaret arasındaki bağlantıyı” tartışan Demory, O’Connor’un amacının “dünyadaki kötülüğün güçlü gücüne ve lütuf ihtiyacımıza” okuyucuları ikna etmek olduğu ancak “Tarantino” nun her şeye rağmen bunu göstermeye çalıştığı sonucuna varıyor. Filmde gördüğümüz – tüm şiddet, yozlaşma, ölüm, suç, ahlaksız davranış – lütuf hala mümkündür; bizi liyakat konusunda yargılamayan bir Tanrı olabilir. 

Gizemli 666 evrak çantası

Gizemli bavul kilidinin kombinasyonu ” Canavarın Sayısı ” olan 666’dır . Tarantino, içeriği için bir açıklama olmadığını söyledi – bu sadece bir MacGuffin , saf bir komplo cihazı . Başlangıçta, kasa elmas içerecekti, ancak bu çok sıradan olarak görülüyordu. Çekimler için, kasa açıldığında başka bir dünyaya ait bir parıltı üreten gizli bir turuncu ampul içeriyordu. 

Yönetmen ve arkadaşı Robert Rodriguez ile 2007’de yaptığı bir video röportajında Tarantino, evrak çantasının gizli içeriğini ortaya koyduğu iddia ediliyor, ancak film sahneyi kesip atlıyor Tarantino ve Rodriguez’in Grindhouse’unda kullanılan tarzda(2007), “Eksik Makara” yazan bir ara başlık ile. Röportaj, Rodriguez ile devam ediyor ve evrak çantasının içeriğinin “bilgisinin” bir kişinin filmi kavrayışını ne kadar kökten değiştirdiğini tartışıyor. 

Tarantino’nun ifadelerine rağmen, bir bilim adamının bu “açıklanamayan postmodern bulmaca” olarak adlandırdığı şeye birçok çözüm önerildi.  1955 kara film Kiss Me Deadly ile güçlü bir benzerlik gözlemlenmiştir . Kahramanı Tarantino’nun Butch için bir kaynak olarak gösterdiği bu film, içinde atomik bir patlayıcı barındıran parlayan bir evrak çantasına sahip.  onların incelemede Alex Cox ‘ın 1984 filmi Repo Man in Daily Telegraph’ın Nick Cowen ve Hari Sabır düşündürmektedir Ucuz Roman Ayrıca filmde parlayan araba gövdesine ‘ilham borç’ borçlu olabilir. 

Bilgin Paul Gormley’in görüşüne göre,Kiss Me Deadly ve Raiders of the Lost Ark (1981) ile benzer bir film , ürkütücü ışıltıyı şiddetin kendisinin sembolü olarak okumayı mümkün kılar.  Evrak çantasının Marsellus’un ruhunu içerdiği fikri 1990’ların ortalarında popülerlik kazandı. Bu fikri analiz eden Roger Ebert , “İnternet’in mistikliği tarafından sahte bir güvenilirlik verilen, yaygın olarak dağıtılan bir şehir efsanesinden başka bir şey değil” olarak reddetti.

Jules’un İncil pasajı

Jules , birini infaz etmeden önce Kutsal Kitapta geçen bir pasaj olan Hezekiel 25:17 olarak tanımladığı şeyi ritüel olarak okur . Bölüm Jules ve Vincent’ın Marsellus’un evrak çantasını mahkum Brett’ten geri aldıkları giriş sekansında; önceki sekansın sonuyla örtüşen “The Bonnie Durum” un başında ikinci kez aynı okuma; ve akşam yemeğindeki sonsözde. Pasajın ilk versiyonu aşağıdaki gibidir:

Doğru insanın yolu, bencillerin haksızlıkları ve kötü adamların tiranlığıyla her taraftan kuşatılmıştır. Sadaka ve iyi niyet adına zayıfları karanlık vadide çobanlar kutsanmıştır, çünkü o gerçekten kardeşinin koruyucusu ve kayıp çocukların bulucusudur. Ve kardeşlerimi zehirleyip yok etmeye çalışanlara büyük bir intikam ve öfkeyle vuracağım. Ve senden intikamımı aldığımda benim adımın Rab olduğunu anlayacaksın.

Akşam yemeğinin ikinci versiyonu, son satır hariç aynıdır: “Ve senden intikamımı aldığımda Rab olduğumu anlayacaksın.”

Jules’un konuşmasının son iki cümlesi gerçek alıntılanan pasaja benzerken, ilk ikisi çeşitli İncil ifadelerinden uydurulmuştur.  17. ayetten önceki 25 Hezekiel metni, Tanrı’nın gazabının Filistlilerin düşmanlığının cezası olduğunu gösterir . In King James Version Jules konuşma adapte edildiği, Ezekiel 25:17 bütünüyle okur:

Ve öfkeli azarlamalarla onlardan büyük bir intikam alacağım; Onlardan intikamımı aldığım zaman, RAB benim olduğumu bilecekler .

Tarantino’nun konuşma için ana ilham kaynağı Japon dövüş sanatları yıldızı Sonny Chiba’nın çalışmasıydı . Metni ve Hezekiel 25:17 olarak tanımlanması, Chiba filmi Karate Kiba’nın ( The Bodyguard ; 1976) başında görünen neredeyse aynı bir inançtan türemiştir ; burada hem kayan bir metin olarak gösterilir hem de ekran dışı bir anlatıcı tarafından okunur. The Bodyguard’ın (1976) başında görülen versiyon şu şekildedir:

Doğru insanın ve savunucunun yolu, bencillerin adaletsizliği ve kötü adamların tiranlığı tarafından her taraftan kuşatılmıştır. Hayırseverlik ve iyi niyet adına zayıfları karanlık vadide çobanlık eden kişi ne mutlu çünkü o gerçekten kardeşinin koruyucusu ve kayıp çocukların babası. Ve kardeşlerimi zehirleyen ve yok eden öfkeli öfkeyle onlardan büyük bir intikam alacağım; ve onlardan intikamımı aldığımda benim Koruma Chiba olduğumu anlayacaklar!

1980’lerin televizyon dizisi Kage no Gundan’da ( Gölge Savaşçıları ), Chiba’nın karakteri haftanın kötü adamına, onu öldürmeden önce dünyanın kötülükten nasıl kurtulması gerektiği konusunda ders veriyordu . [215] Bir katil, Vincent’ın iki sahnede gösterildiği ciltli ama ucuz tarzı roman Modesty Blaise’de benzer bir İncil rantı sunar .

Konuşmanın rolünü analiz eden iki eleştirmen, Jules’un dönüşümü ile postmodernite meselesi arasında farklı bağlar buluyor . Gormley, filmin diğer önemli karakterlerinden farklı olarak – Marsellus bir yana – Jules’un:

postmodern simülasyonun ötesinde bir “şey” ile bağlantılı … [T] onun belki de en çok, bir Baptist vaizinin simülasyonu olmaktan çıkıp, Ezekiel’i “söylenecek harika bir şey olduğu için …” diye bağırdığında belirgindir. Jules’un dönüşümü, bu simülasyonun ötesinde bir yerin farkında olduğu gösteriliyor, bu durumda film Tanrı olarak inşa ediyor.

Adele Reinhartz , ” Jules’in dönüşümünün derinliğinin” pasajın iki sunumundaki farkla gösterildiğini yazıyor: “Birincisinde, kehaneti öfke ve kendini beğenmişlikle ilan eden görkemli ve hayranlık uyandıran bir figür .. İkincisinde … tamamen farklı bir adam gibi görünüyor … [I] gerçek postmodern tarzda, konuşmasının anlamı üzerine düşünür ve şu anki haliyle ilgili olabilecek birkaç farklı yol sunar. durum.”

Gormley’e benzer şekilde Conard, Jules pasaj hakkında düşünürken, “yaşamında olmayan nesnel bir değer ve anlam çerçevesine gönderme yaptığını” iddia eder; Conard’a göre bu, filmin nihilist bir kültürün yaygın temsili ile tezat oluşturuyor.Rosenbaum, Jules’in ifşasında çok daha az şey buluyor: ” Jackson’ın güzel bir şekilde sergilediği Pulp Fiction’ın sonunda ruhsal uyanış , açık bir şekilde kung-fu filmlerinden ilham alan bir jive parçası. Kendinizi iyi hissettirebilir, ama kesinlikle seni daha akıllı bırakmıyor. “

Banyo

Çok Pulp Fiction ‘ banyo ve tuvaleti kullanmasına ihtiyacı ya olan karakterlerin etrafında ın attığı döner. Daha az ölçüde, Tarantino’nun diğer filmleri de bu anlatı unsurunu içerir.  Jack Rabbit Slim’de Mia “burnunu pudralamaya” gidiyor – kelimenin tam anlamıyla; o kokain çekiyortuvalette, boşuna emziren bir grup kadınla çevrili. Butch ve Fabienne motel banyolarında uzun bir sahne oynuyorlar, o duştayken dişlerini fırçalıyordu; Ertesi sabah, ancak ekran başında yalnızca birkaç saniye sonra, yine dişlerini fırçalıyor. 

Jules ve Vincent, Brett ve iki arkadaşıyla yüzleşirken, dördüncü bir adam banyoda saklanmaktadır – eylemleri Jules’un dönüştürücü “netlik anına” yol açacaktır. Marvin’in saçma ölümünden sonra Vincent ve Jules, Jimmie’nin banyosunda yıkanırlar ve orada kanlı bir el havlusu üzerinde düşünmeye başlarlar.  Lokantadaki bekletme Meksika’da bir açmaza dönüştüğünde , “Honey Bunny” mızmızlanır, “İşemem lazım!”

Peter ve Will Brooker tarafından anlatıldığı gibi, “Üç önemli anda Vincent tuvalete çekilir [ve] ölümün tehdit edildiği tamamen değişmiş bir dünyaya döner.”  Anlatı kronolojik olarak ilerledikçe tehdidin boyutu artar ve üçüncü durumda gerçekleşir:

1. Vincent ve Jules’un akşam yemeğinde kahvaltısı ve felsefi sohbeti Vincent’ın banyo molası ile yarıda kesilir; Vincent tuvalette okurken silahlı bir soygun olur.
2. Vincent banyoda Marsellus’un karısıyla fazla ileri gitme olasılığından endişe ederken Mia, eroini kokainle karıştırır, burundan çeker ve aşırı doz alır.
3. Butch’un dairesinde bir gözetleme sırasında Vincent kitabıyla tuvaletten çıkar ve Butch tarafından öldürülür.

Brookers’ın analizinde, “Vince aracılığıyla … çağdaş dünyayı, siz bakmadığınız anda tamamen olumsal, dönüşüme uğramış, felaket bir şekilde görüyoruz.”  Fraiman özellikle önemli Vincent okuma bulur Modesty Blaise Bu gibi durumların ikisinde. Bu gerçeği, kadınların “hamurun arketip tüketicileri” olarak geleneksel alaycı görüşüne bağlar:

Popüler kurguları banyoda konumlandıran Tarantino, filmin önsözünde bulunan “pulp” kelimesinin sözlük anlamlarının zaten önerdiği bokla ilişkisini pekiştiriyor: nemli, şekilsiz madde; ayrıca, ucuz kağıt üzerine korkunç hikayeler. Öyleyse sahip olduğumuz şey, sadece erkek kitle pazarı kurgusu üreticilerini değil, aynı zamanda erkek tüketicileri de lekeleyen bir dizi zarar verici dernek – posası, kadınlar, bok -. Tuvalete kitabıyla tünemiş Vincent, değersiz zevklerinin yanı sıra ayakta durmak yerine oturarak dişileştiriliyor; anal tarafından meşgul, dolaylı olarak çocuklaştırılır ve eşcinselleştirilir; ve görünüşte kaçınılmaz olan sonuç Butch tarafından bir Çek M61 hafif makineli tüfekle toz haline getiriliyor. Bu kaderin Vincent’la ilgisi olduğunu söylüyor.

Willis, Pulp Fiction’ı neredeyse tam tersi yönde okur ve “onun kapsayıcı projesini altına çevirme güdüsü olarak görür. Bu, popüler kültürü, özellikle de çocukluğunun popüler kültürünü olduğu gibi kurtarmaya ve geri dönüştürmeye yönelik projeyi” tanımlamanın bir yoludur. Tarantino, belirttiği amaç kadar eskidi. ”  Buna rağmen, Fraiman, ” Pulp Fiction gösteriyor ki … Tarantino gibi açık bir pulpofilin bile endişeli ve tercihleri ​​yüzünden gerilmiş hissetmeye devam edebilir.”

Kaynak: https://en.wikiquote.org/wiki/Pulp_Fiction
https://en.wikipedia.org/wiki/Pulp_Fiction
https://www.imdb.com/title/tt0110912/